Mijn gedachten over de Apple iPad

Tenzij je de afgelopen week in een ondergrondse bunker hebt liggen schuilen voor een nucleaire aanval, neem ik aan dat je weet dat Apple woensdag 27 januari een nieuw apparaat heeft aangekondigd: de iPad. Nee, het is geen digitale kikker of hippe nieuwe Senseo gadget, we hebben het hier over Apple’s nieuwe, multifunctionele, extreem hippe tablet (is het trouwens de of het tablet?). Aangezien ik tijdens het Apple keynote waarin de iPad werd aangekondigd m’n hele Twitter account heb volgespamt met gedachten en meningen over de iPad en ik die 140 karakters te kort vond om alles kwijt te kunnen, ben ik maar een blogpost gaan schrijven over dit nieuwe speeltje. Wel dient men heel goed te begrijpen dat dit geen definitieve of bindende review is. Ik heb het apparaat notabene nog eens niet zelf in m’n handen gehad. Nee, dit zijn gewoon wat “random thoughts” die ik in eerste instantie over de iPad heb.

Een overzicht van de specs

Voor ik begin aan mijn “iPad rant” neem ik even vluchtig de specs door. De iPad draait iPhone OS 3.2, waardoor de interface er min of meer hetzelfde uit ziet als die van een iPhone en iPod Touch. Het grote verschil zit hem in de standaard Apple apps zoals kalender, mail, foto’s, iPod, YouTube en kaarten (schaam je Apple, noem het gewoon maps). De interfaces van deze apps zijn allemaal opnieuw ontworpen om optimaal gebruik te maken van het grotere iPad scherm.

Dat scherm is overigens van topklasse! De iPad draagt een 9,7″ LED scherm mee, dat beelden toont op een resolutie van 1024 x 768. Natuurlijk is het scherm voorzien van multitouch technologie, zoals we die kennen van de iPhone en iPod Touch. De rest van het apparaat is eigenlijk ook niets anders dan een iPod Touch: sleep/wake knop, volume omhoog/omlaag, volume dempen (trilstand?), een headphone jack om je oordopjes in te pluggen en de home knop onderin (of aan de zijkant) van het apparaat. Het apparaat heeft tevens beschikking over WiFi en bluetooth verbindingen.

Wat de iPad niet heeft, net zoals zijn kleinere broertje, zijn telefonische functies. Bellen, SMS’en en MMS’en zijn dus niet mogelijk met dit apparaat. De iPad is ook niet bedoeld als vervanger van iPod Touch (een 10″ touchscreen in je zak?). Dit apparaat zou een nieuwe doelgroep aan moeten boren voor Apple. Welke doelgroep dat is, kom ik later op terug.

Waar past de iPad in het rijtje?

Goed, we hebben dus een grotere en snellere iPod Touch in onze handen. Maar een iPod Touch is primair bedoeld om je muziek op te luisteren. Daarnaast kun je er wat simpele taken op verrichten zoals het checken van je e-mail, je afspraken bijhouden en op het web surfen. En uiteraard heb je dan nog de App Store, die het apparaat in één klap transformeert van een luxe muziekspeler in een soort van über coole zakcomputer. Dat is de iPod Touch “in a nutshell”: een mega handige zakcomputer waar je de meest basic aspecten van je (digitale) leven kunt organiseren. Maar echt serieus werk zul je nooit verrichten op een iPod Touch. En veel meer dan een paar tweets lezen, wat informatie op internet opstarten en eventjes de TVGids app opstarten doe je ook niet. Daarvoor is het apparaat te klein en liggen de snelheden van het apparaat net iets te laag. Nee, de iPod Touch (en iPhone overigens ook) zijn ontworpen om overal bij je te hebben en “up to date” te blijven.

Wat voor een type computer kies je dan als je mobiel gaat werken? De meest logische keuze is een laptop. Deze komen ook weer in twee varianten: notebooks en netbooks. Een notebook is een volwaardige computer. Je zou kunnen stellen dat het niets meer is dan een draagbare desktop computer met een scherm, muis en toetsenbord ingebouwd. Een alles-in-één machine dus. Tegenwoordig ligt de hoeveelheid kracht die notebooks en desktop computers bezitten ook steeds dichter bij elkaar. Voor e-mail, browsen op internet, instant messaging en ander tekstueel gerichte taken zoals het maken van presentaties en/of document opmaak, zijn laptops goed. Goed, maar niet ideaal. Een laptop heeft namelijk ook last van wat ongemakkelijkheden.

Ten eerste is daar het scherm. De grootte daarvan kan uiteenlopen van rond de 13″ tot ergens in de buurt van 17″. Laptops draaien volledige besturingssystemen. De apps die je draait op zo’n laptop nemen vaak veel ruimte in beslag op je scherm. Zoveel ruimte, dat binnen no-time je scherm helemaal vol staat met apps en je door de bomen het bos niet meer ziet. Als webdesigner heb ik vaak een app of 5-6 tegelijk open staan, en eigenlijk is dat al te veel voor op mijn 15″ MacBook Pro. Kortom: grote hoeveelheden apps kun je makkelijk kwijt op je desktop computer, maar zijn vaak te groot om fatsoenlijk op je laptop te draaien.

Een ander punt is het fysieke gebruiksgemak. Een laptop is een breekbaar apparaat. Je gaat er niet “zomaar” even mee op de bank zitten of in bed liggen. Uiteraard kan het wel, maar met extreme voorzichtigheid. Persoonlijk prefereer ik nog altijd een vaste ondergrond.

Tevens hebben laptops trackpads tot hun beschikking. Hoewel dit een goede oplossing is om het apparaat mee te besturen, heb ik zelf altijd direct de neiging om een muis aan te sluiten. Trackpads werken, maar op een ietwat knullige manier.

Het duurt ook even voor de laptop is opgestart, het is tenslotte een apparaat wat je meestal uitschakelt na gebruik. Dit alles resulteert vaak, en nu spreek ik even namens mezelf, in gedachten zoals “nu heb ik geen zin om dat ding weer aan te zetten”.

Een ander nadeel zou het gewicht van je laptop kunnen zijn. Zeker als je een laptop die groter is dan 15 inch moet meedragen, kan het aanvoelen als een aanslag op je rug.

Tot slot is er nog één belangrijk punt dat meespeelt: de prijs. Laptops zijn in verhouding duurder dan desktop computers. Hierbij ga ik er wel vanuit dat je geen dertien in een dozijn media markt laptopje koopt voor €499,- die twee dagen na de vervaldatum van je garantie kapot gaat.

Overigens heeft ieder mens in Nederland volgens de grondwet recht op 3 jaar garantie op laptops. Vrijwel iedere fabrikant lapt die regel aan zijn laars en geeft één of twee jaar garantie op hun producten, wat een schande genoemd mag worden. Die regels zijn in strijd met de grondwet en dus niet geldig. Laat je dus niet afzetten! Er zijn genoeg fabrikanten die extra kosten rekenen voor garantie uitbreiding, inclusief Apple, en dat is pure afzetterij. Als consument dien je dus gewoon door te drammen! Maar goed ik dwaal af…

Er zit dus nogal een groot “gat” tussen smartphones en laptops. Deze leegte wordt door veel fabrikanten gevuld met een netbook. Netbooks zijn extreem draagbare (ultra portable), afgeslankte laptops. Schermgroottes vallen vaak in de 9″ – 12″ regio, en intern bevatten ze vaak wat kleinere en minder krachtige componenten. Netbooks zijn dus “laptops voor huis tuin en keuken gebruik”. Maar helaas worden deze apparaten geplaagd door een hoop problemen. Zoals Steve Jobs het zelf zei tijdens de keynote: “They’re slow, they have low quality screens and they run clunky old PC software. They are just cheap laptops.” En daar vul ik zelf nog eventjes bij aan: alles wat je op een doorsnee netbook kunt doen, kun je makkelijker en beter doen op een iPhone. Ok, het scherm is wat beperkt, en tekstverwerken zit er helaas niet in, maar mailen, browsen, agenda’s en contacten bijhouden en hier en daar een toffe game spelen zijn allemaal zaken die op de iPhone prima werken. Het gat tussen smartphones en laptops is dus nog steeds niet gevuld.

Enter iPad. De iPad is bedoeld als een huis/tuin/keuken computer met speciaal voor dat apparaat ontwikkelde software, die een normale laptop zou kunnen vervangen. Veel mensen vinden laptops te duur, en netbooks onhandig. Dit is waar Apple zich met de iPad op richt. Dit moet de gadget worden voor de “gewone” mens. Het gemak van een telefoon en de kracht van een computer in één apparaat. Altijd standby, makkelijk te bedienen, maar toch krachtig genoeg voor wat uitgebreidere functies.

Gepost op 01-02-10 om 13:12 | 4 Reacties

Tags: Apple

Onderwerp(en): Apple, Gadgets

Ik ben Niels Kreijveld, freelance webdesigner

Zo, het jaar zit er alweer op. Allereerst wens ik iedereen een heel gelukkig en voorspoedig nieuwjaar. Ik weet dat het (te) laat is, maar who cares? Ik hoop dat alle vingers en tenen er nog aan zitten, en dat jullie allen een fijne jaarwisseling hebben gehad.

Het afgelopen jaar was er eentje die voor mij persoonlijk op rolletjes liep. Hoewel er privé nog wel het één en ander gebeurd is, was 2009 vooral een jaar van gewoontes en “normaalheid”. Professioneel gezien hebben er geen echt ingrijpende gebeurtenissen plaatsgevonden. Hetzelfde kan niet gezegd worden over 2010. Het nieuwe jaar is nu al erg spannend, een tikje onzeker, maar ook heel erg leuk!

Wat?

Het eerste jaar van dit nieuwe decennium begint met een knal. Lang heb ik het voor me moeten houden, maar de kogel is nu door de kerk: vanaf vandaag, 8 januari 2010, ben ik officieel een ondernemer, zzp’er, freelancer en eigenaar van “Ik ben Niels Kreijveld”. Mijn nieuwe functieomschrijving: freelance webdesigner/developer.

Vrijwel al mijn werkzaamheden zullen webgericht zijn: Flash, WordPress, database gestuurde applicaties en front-end design en development zijn enkele zaken waar ik me op zal richten. Een breed scala aan producten en diensten, en that’s the way I like it!

Waarom, hoe en wanneer?

Ik liep al een tijdje rond met het idee om een eigen bedrijf te starten. De reden waarom je dit nu pas leest is vrij simpel: er moest eerst wat zekerheid zijn. Een idee hebben is leuk, maar is het ook uitvoerbaar? Uiteraard dien je ook de voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen. Een bedrijf starten is tenslotte niet iets wat je tussen “de soep en èrpel” in doet.

De afgelopen weken heb ik heel wat onderzoek gedaan en al snel bleek dat het starten en runnen van een bedrijf geen “piece of cake” is. Vooral op administratief gebied heb ik wat minder ervaring, maar dat betekend ook dat ik daar veel over ga leren. Onervaren of niet: ik heb er vertrouwen in dat deze nieuwe carrière een succes wordt, al dan niet op de lange termijn. Ik heb er in ieder geval enorm veel zin in en ga alles op alles zetten om mijn passie voor webdesign en development zo goed mogelijk te combineren met het ondernemerschap.

Omdat de stap van een full-time loondienst baan naar freelance carrière een behoorlijk ingrijpende verandering is, leek het me een goede keuze om naast de freelance werkzaamheden ook nog mijn huidige baan als multimedia developer bij Stratega te behouden. Collega’s hebben, heeft ook zijn voordelen en de afwisseling van klanten, werkzaamheden en de manier van werken zijn naar mijn idee een goede zaak. Hoewel “Ik ben Niels Kreijveld” officieel op 8 januari is geboren, zal de echte start pas plaatsvinden op 1 februari. Vanaf die datum ben ik precies de helft van de week in dienst van Stratega, en de overige tijd werk ik als freelancer. Het komt erop neer dat ik de meeste tijd ga steken in Ik ben Niels Kreijveld en daar heb ik verdomd veel zin in!

Interesse?

Zoals je ziet, is er een hele belangrijke pagina op deze site bijgekomen: “huur me in“. Deze pagina is bedoeld om jouw website of applicatie aanvraag naar me toe te sturen. Heb je dus een mooie opdracht voor me: vul het formulier in en ik neem zo spoedig mogelijk contact met je op!

Over deze site gesproken: dit zal het epicentrum van het bedrijf worden, zoals het hoort bij een webdesigner. Blijf dus regelmatig deze site checken voor updates, nieuw werk of andere aankondigingen.

Aangezien ik momenteel nog full-time bij Stratega werk en daarnaast nog honderd en één dingen moet regelen voor Ik ben Niels Kreijveld, laat ik het hier voorlopig even bij. Het zal extreem hectisch worden de komende weken, dus of ik nog veel tijd over heb voor bloggen is maar de vraag. Één ding staat vast: ik sta open voor werk! Neem dus contact op en wie weet treffen we elkaar binnenkort.

Gepost op 08-01-10 om 20:41 | Geen reacties

Onderwerp(en): Design & development, Freelance, Nielskreijveld.com

Het beste van 2009: Films (Update 21-12-09)

Het jaar 2009 nadert zijn eind, en dat betekend dat de jaarlijkse “hier heb ik het afgelopen jaar mijn tijd aan verspild” lijstjes als paddestoelen uit de grond schieten. Begrijpelijk, aangezien het concept van zo’n lijstje uiterst geschikt is voor het internet: no nonsense, snel te lezen en overzichtelijk. Deze week verschijnt er op Nielskreijveld.com dagelijks een post waarin één van mijn interessegebieden (muziek, film, gaming, etc.) wordt behandeld. Blijf dus dagelijks checken voor updates!

• Maandag 14 december: Albums
• Dinsdag 15 december: Concerten
• Woensdag 16 december: Games
• Donderdag 17 december: Series
• Vrijdag 18 december: Films

Weinig spannends

Op filmgebied is er voor mij maar weinig spannends gebeurd dit jaar. Misschien komt het door tijdgebrek, misschien omdat ik tegenwoordig mijn tijd liever besteed aan andere zaken. Er zijn nog wel wat titels uitgekomen in 2009 die ik nog wil gaan kijken. Zo lijkt “The Hurt Locker” me een erg goede film. De recensies liegen er in ieder geval niet om. “Zombieland” lijkt me een goede actiekomedie, want zeg nou eerlijk: zombies zijn cool! Tot slot lijkt “Anvil! The Story Of Anvil” me een erg vermakelijke flick.

Hoewel ik toch aardig wat films heb gekeken het afgelopen jaar, werden er in totaal maar 8 van die titels uitgebracht in 2009. “I Love You, Man”, “Monsters vs. Aliens” en “The Boat That Rocked” haalden de lijst niet. Geen slechte films, maar niet goed genoeg om in deze lijst terecht te komen.

Update (21-12-09): Er voegt zich op de valreep nog een negende film toe aan dat lijstje, namelijk Avatar. Scroll door naar beneden voor mijn mini recensie.

5. District 9

Deze door Peter Jackson geproduceerde flick heeft niet het gebruikelijke “aliens vallen de aarde aan” verhaal. In plaats daarvan hanteert de film de insteek: “Aliens hebben ook gevoelens”. Een wat raar standpunt, maar gelukkig weet regisseur Neill Blomkamp dit overtuigend en geloofwaardig te brengen. De film speelt zich volledig in Zuid-Afrika af. Het accent wat de acteurs hebben klinkt wel wat… raar.

Als je je over deze twee obstakels kunt heen zetten is dit een erg vermakelijke film. De acteerprestaties zijn van een hoog niveau, en er zitten genoeg spannende actiescènes in de film om het boeiend te houden tot het einde. Vooral sci-fi liefhebbers zullen ruimschoots aan hun trekken komen met District 9.

4. The Hangover

The Hangover is zonder twijfel de beste komedie van 2009. Het verhaal is simpel en niet heel speciaal: drie getuigen gaan een weekend naar Vegas toe om samen met hun binnenkort trouwende vriend zijn laatste weekend als vrijgezel te vieren. Hoewel het verhaal redelijk standaard is, lag ik vrijwel heel de film onder m’n stoel van het lachen. Vooral de allround weirdo Alan, en de totaal gestoorde en even briljante Mr. Chow zorgen voor enkele fantastische scènes.

Tegenwoordig zorgen de meeste komedies voor een glimlach op je gezicht, of weten in het uiterste geval wat gegrinnik op te wekken. The Hangover laat je bulderen van het lachen, en dat geeft aan dat deze film tot de top van het genre behoort. Verplichte kost dus!

3. Moon

Petje af voor Sam Rockwell. Ten eerste speelt hij de hoofdrol van deze film op een indrukwekkende manier. Maar daarnaast wordt ook de andere hoofdrol neergezet door de acteur, en dat doet de beste man ook nog eens heel erg goed. En alsof dat nog niet genoeg is, zijn dit ook nog eens de enige twee grote rollen van de hele film. Er zijn nog wat andere hele kleine rollen in de film, en ook is er nog de emotieloze robot Gerty, met de stem van Kevin Spacey. Deze rollen spelen echter een ondergeschikte rol: Sam Rockwell trekt deze hele film in z’n eentje.

De prestatie van Sam Rockwell is dus heel erg goed, en dat is nog zacht uitgedrukt. Maar is een film met maar twee karakters die ook nog eens door dezelfde acteur worden gespeeld wel interessant? Ja! Het maakt de film uniek, en het doet niets af aan de kwaliteit. Het kijkt lekker weg, en de plottwist op het einde is goed genoeg om je verbaasd achter te laten. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik hoorde dat Moon onderdeel is van een trilogie, waarvan het tweede deel momenteel in ontwikkeling is. Laat die twee andere delen maar komen!

2. Up

Kan Pixar überhaupt een slechte film maken? De animatiestudio weet keer op keer hun verhaal op een magistrale manier te brengen. Met films als Toy Story, Monsters, Inc., Finding Nemo, Ratatouille en WALL-E op je CV kun je toch wel stellen dat je heer en meester bent in het creëren van animatiefilms.

Pixar levert vrijwel constant films van een ongekend hoge kwaliteit en Up is geen uitzondering op die regel. Een geweldig verhaal, onvergetelijke karakters en een adembenemende sfeer: Up verslaat met gemak de beste “normale” films van dit jaar. Een fantastisch avontuur.

1. Inglourious Basterds

Hoe kon het ook anders? Tarantino’s nieuwste film is tot de nok toe gevuld met genialiteit. Na Reservoir Dogs en Pulp Fiction ging het bergafwaarts met de kwaliteit van het materiaal dat de regisseur voortbracht. Jackie Brown was een aardige film, maar kon zich kwalitatief niet meten met het voorgaande werk. Daarna kwam Kill Bill, het tweedelige samurai/western epos dat eigenlijk om één grote wraakactie ging. Beiden geen slechte films, maar het verhaal was nogal simplistisch, en de dialogen waren lang niet zo pakkend als in de twee bovengenoemde klassiekers.

Met Inglourious Basterds laat Quentin Tarantino zich weer van zijn beste kant zien. Briljante dialogen, behoorlijk wat grof geweld en meerdere verhaallijnen die aan het eind van de film samen komen in een fantastisch slotstuk. Volkomen terecht de nummer één film van 2009.

Update (21-12-09): 1. Avatar

De lijst staat er nog geen week op, of er zijn alweer wijzigingen doorgevoerd. En niet zomaar eentje: een nieuwe film op een (gedeeld) eerste plaats.

Regisseur James Cameron spendeerde 10 jaar van zijn leven aan het creëren van deze film. En dat is te zien. Mijn god wat een visuals. Wat een spektakel. Wat een fan-tas-ti-sche beleving! Avatar maakt alle verwachtingen waar: een epos van bijna 3 uur, dat van begin tot eind adembenemend mooi is. Dit zet de standaard voor animatiefilms in de toekomst. Sterker nog: dit soort films kunnen ervoor zorgen dat de bioscoopzalen over heel de wereld weer wat voller komen te zitten.

Tegenwoordig downloaden veel mensen zich helemaal het laplazerus, waardoor het steeds rustiger wordt in de bioscoop. Waarom zou je immers een euro of tien gaan neerleggen voor een film die je net zo gemakkelijk met twee drukken op de knop kunt bekijken op je flatscreen TV, lekker liggend op de bank? Mensen hebben een trigger nodig om weer naar de bioscoop te gaan. Iets extra’s wat je thuis niet hebt.

Dit is waar Avatar het verschil maakt. De film is namelijk geheel in 3D uitgevoerd. Je kent het wel: vroeger had je van die kartonnen brilletjes met een rood en groen stukje plastic als “kijkgaten”. Door die bril kon je dan naar plaatjes in een boekje kijken, en dan leek het net alsof het plaatje een soort “diepgang” kreeg. Inmiddels zijn we zo’n 15 jaar verder, en is het kartonnen brilletje is vervangen door een iets stevigere plastic bril, en het boekje in een film.

Hoewel tegenwoordig steeds meer films het 3D effect hanteren, mag Avatar zich echt onderscheidend noemen op dit vlak. Nog nooit zag een film er zo levensecht uit. De animaties zijn van zo’n ongekend hoge kwaliteit, dat ik me af en toe afvroeg: zit ik nu naar een stuk animatie of een daadwerkelijke film te kijken? Combineer dat met de fantastische 3D ervaring, en je hebt de film van het jaar in handen. Op de valreep dus alsnog een belachelijk goede nummer één erbij. Inglourious Basterds behoudt zijn plek, aangezien dat verhaal simpelweg niet getopt is dit jaar. Als men puur op de film beleving af gaat, dan kan ik niet anders vaststellen dat Avatar de onbetwiste nummer één van 2009 is.

Pics: www.imdb.com

Gepost op 18-12-09 om 9:27 | Geen reacties

Tags: 3D

Onderwerp(en): Films, series & TV